«Evet ! Ben artık yapabiliyorum! Ben piyano çalabiliyorum! Bu o kadar güzel birşey ki! » – çığlıkları atmıştım ilk parçayı çalmayı öğrendiğimde. «Başkalarının da  benim ne kadar güzel çaldığımı dinlemelerini nasıl da isterdim. Ben onlara çalardım , onlarda beni dinlerlerdi, dinlerlerdi, dinlerlerdi…»

Emin olunuz ki piyano çalmayı öğrenen her insan kendi küçük sevincini birileriyle paylaşmak ister. Zaten “bela” da tam orada. Büyük topluluk önünde çalmak biraz korkutuyor. Çünkü daha önceki temsilleriniz evde yakınlarınız ve akrabalarınız önünde oluyordu. Bu korku ile baş etmek bazen çok kolay da olmayabiliyor!

 Ve nihayet beklenen o saat geldi! Hayatınızdaki ilk konseriniz başlamak üzere. Tüm bildiklerinizi göstermeyi o kadar çok istiyorsunuz ki! Ve sahneye çıkma zamanınız yaklaştıkça hata yapma ve notaları unutma korkunuz daha da artmakta. Tecrübelerimize dayanarak söylemeliyiz ki bu duygular pek hoş duygular deyebileceğimiz türden değildir. Her kişide korku belirtileri farklıdır. Bazılarının – bacakları titremekte, bazılarının – başı dönmekte, bazıları çalarken notaları sesle söylemekte, bazıları da izleyicileri başka bir şeyle “hayrete düşürmekte”. 

 Bu korku duvarını nasıl aşabiliriz ve sahneye çıkma çekincesinden nasıl kurtulabiliriz? İnanınız ki: “heyecanlanma, sakin ol, her şey iyi olacak, başaracaksın, becerebilirsin” türü sözler bu işte faydalı olmayacaktır. Tam tersine heyecanı daha da artıracaktır. Önemli olan her şeyin ilk bakışta göründüğü kadar da “korkunç” olmadığına inanmanızdır. Konser salonunda bir tek sizin olduğunuzu düşünün. Tüm endişe, şüphe ve güvensizliği üzerinizden atınız. Bu kadar uzun zaman boşuna hazırlanmadınız, provalar yapmadınız, tekrarlar yapmadınız. Siz sadece kendiniz için çalıyorsunuz. İnanınız ki, parmaklarınızın klavye üzerinde nasıl “koştuklarına” ve sevdiğiniz parçayı mükemmel bir şekilde çaldıklarını kendiniz bile fark etmeyeceksiniz…